kalan..

uzaklaştıkça geride küçülmen, sadece mesafeyle ilgili değildi...

zynp

doğal..

yılanın kabuk değiştirmesi gibi orta yerde acı çekiyordum,
izleyen de vardı, üzülen de..

ellerinden birşey gelmiyordu..

zynp

böyleyken böyle.. (2)

sonra dedi ki; gidiyorum, yalnız kalmak istiyorum

su serpildi içime,
gözümden taşan odur..

zynp

dikiş tutmuyor..

dünya kocaman
boşluk kocaman
ben küçücüğüm..

gelip dikiyorsun o koca deliği,
iğneyi ara ara bana da batırarak..
yanlışlıkladır diyorum
oysa hoşuna gidiyor

cüretkar cümlelerin, pamuk ipliği gibiler
boşluk dikiş tutmuyor
ya da sen vazgeçiyorsun her defasında

kocaman kalbimde kayboluyorsun ara ara
batıp çıkınca nefessiz kalıp korkuyorsun
ben böyle sevebiliyorum, elimden bir şey gelmiyor.


dünya kocaman
boşluk kocaman
ben küçücüğüm
sen de "yok" oluyorsun bir anda..



zynp

anlaştık mı?..

ben şımartılarak sevildim hep.. 

hor görülmeye, yok sayılmaya, sıradan olmaya alışkın değilim.. 

yapma..

hep öpüldüm, okşandım, koklandım..

uzağımda durma..

sözcükler de kırdı kalbimi sessizlik kadar..

yine de sen anlat hep, 

hep konuş,

sessiz kalma..

zynp

yaşamak için ölümü kabullenirsin..

her şeyin üstesinden gelebilirsin, ölümü sadece kabullenirsin;

iyi ya da kötü yaşamak için başka şansın olmadığını bilirsin.

zynp

biliyorum..

vitaminsizlikten diyorlar ama,
çocukluğumda taradığın saçlarım, yokluğundan dökülüyor ben biliyorum..

zynp